RV10.18.3

इ॒मे जी॒वा वि मृ॒तैराव॑वृत्र॒न्नभू॑द्भ॒द्रा दे॒वहू॑तिर्नो अ॒द्य ।
प्राञ्चो॑ अगाम नृ॒तये॒ हसा॑य॒ द्राघी॑य॒ आयु॑: प्रत॒रं दधा॑नाः ॥ ३ ॥

इ॒मे । जी॒वाः । वि । मृ॒तैः । आ । अ॒व॒वृ॒त्र॒न् । अभू॑त् । भ॒द्रा । दे॒वऽहू॑तिः । नः॒ । अ॒द्य ।
प्राञ्चः॑ । अ॒गा॒म॒ । नृ॒तये॑ । हसा॑य । द्राघी॑यः । आयुः॑ । प्र॒ऽत॒रम् । दधा॑नाः ॥

These living ones (इमे जीवाः) have returned (वि आ अवृत्रन्) from the (abode of the) departed ones (मृतैः).  Today (अद्य) our invocation of the gods (नः देवहूतिः) has been auspicious (भद्रा अभूत्) (i.e. the gods have saved us from the fate of the departed ones).  Let us go forth (प्राञ्चः अगाम) to dancing (नृतये) and laughter (हसाय), endowed with (दधानाः) with an excellent (प्रतरं) long life (द्राघीय आयुः).

Ritual Use

This verse is chanted by the performer of the funeral rites, after which the relatives return, turning to the left and not looking back (AGS 4.4.9).  It is also used in the Śāntikarma that follows the funeral rites (AGS 4.6.10). Note the implied optimism in the wish that the living return to normal life.

Notes

  • अववृत्रन् – Vedic irregular from of वृतु वर्तने (भ्वादिः) + लङ् to return

RV10.18-Text-Audio     RV10.18.2     RV10.18.4
Advertisements