RV10.18.9

धनु॒र्हस्ता॑दा॒ददा॑नो मृ॒तस्या॒स्मे क्ष॒त्राय॒ वर्च॑से॒ बला॑य ।
अत्रै॒व त्वमि॒ह व॒यं सु॒वीरा॒ विश्वा॒: स्पृधो॑ अ॒भिमा॑तीर्जयेम ॥ ९ ॥

धनुः॑ । हस्ता॑त् । आ॒ऽददा॑नः । मृ॒तस्य॑ । अ॒स्मे इति॑ । क्ष॒त्राय॑ । वर्च॑से । बला॑य ।
अत्र॑ । ए॒व । त्वम् । इ॒ह । व॒यम् । सु॒ऽवीराः॑ । विश्वाः॑ । स्पृधः॑ । अ॒भिऽमा॑तीः । ज॒ये॒म॒ ॥

Taking (आददानः) the bow (धनुः) from the hand (हस्तात्) of the deceased (मृतस्य), for our power (अस्मे क्षत्राय), splendor (वर्चसे), and might (बलाय), (I say) – you (त्वम्) remain here (अत्र एव), and may we (वयम्), in this world (इह), with our warriors (सुवीराः), be victorious (जयेम)  over all (विश्वाः) the hostile (स्पृधः) enemies (अभिमातीः)!

Ritual Use

This verse is recited by the person who removes the bow of the deceased (if a Kṣatriya).


RV10.18-Text-Audio     RV10.18.8     RV10.18.10
Advertisements